سبد خرید
سبد خرید شما خالی است.

ادکلن


ادکلن

نام گذاری ادکلن عجیب به نظرمی آید؟! کلون نام فرانسوی شهر کلن در آلمان در حالی که ادوکلن از ایتالیا آمده است. جیان پائولو فمینیس، آرایشگری از شهر "وال ویگزو"، مبتکر ادکلن بود. او از ایتالیا به آلمان رفت و آب معطری را کشف کرد که نامش را "آب ستودنی" گذاشت. این آب معطر از الکل، روغن بهار نارنج، ترنج، اسطوخودوس، و اکلیل کوهی ساخته می شد. در سال ۱۷۰۹ که پائولو این ماده را به بازار عرضه کرد و با استقبال زیادی مواجه شد ،چنان مشتریان فراوانی یافت که مجبور به درخواست کمک از برادرزاده اش جیووانی ماریا فارینا گردید تا بتواند سفارش ها را آماده سازد. در سال ۱۷۳۲ این محصول (فارینا )به عنوان داروی بیماری های مختلف از جمله معده درد و خونریزی  روده به بازار عرضه گردید.

در اواسط قرن هجدهم، پس از پایان جنگ هفت ساله میان پروس و بریتانیا از یک سو و اتحادی از فرانسه و اتریش و روسیه از سوی دیگر، سربازان فرانسوی، اتریشی و روسی و بریتانیایی بطری های "آب ستودنی" را به کشورهای خود بردند واینچنین بود که بازاری جهانی برای آن پدید آوردند. فرانسوی ها، آن را "ادکلن" نامیدند.

ادکلن در قرن هجدهم موارد استفاده مختلفی داشت: در آب استحمام ریخته می شد وبا شراب مخلوط می شد، همراه با قند خورده می شد، به عنوان ماده شستشوی دهان، تنقیه، یکی از ترکیبات ضماد مورد استفاده قرار می گرفت و مستقیم تزریق می شد و...

فارینا سرانجام ، فرمول این "آب" را به لئونس کولانس فروخت. کولانس هم در سال ۱۸۶۲ این فرمول را به راجر گاله فروخت که امروزه حق قانونی بر ادکلن فرانسوی را داراست. چند تن از اعضای خانواده فارینا و فمینیس، در کلن باقی ماندند و به تولید آب ستودنی خود ادامه دادند. یکی از اعقاب این خانواده این فرمول را به ویلهلم مولنز فروخت اوسال ۱۷۹۲ مغازه ای در آلمان افتتاح کرد به آدرس: گلوکن گاسه شماره ۴۷۱۱. امروزه این رایجه سنتی معروف به ادوکلن تحت نام ۴۷۱۱  فروخته می شود، که قدیمی ترین و مستمرترین ماده معطر تولید شده است.

فرمول دقیق عطرهای تجاری مخفی هستند و حتا اگر هم علنی شوند، چنان پروسه پیچیده ای در تهیه آن ها به کار می رود که این فرمول استفاده چندانی ندارند. روغن اسانس عطر با یک حلال رقیق می شود زیرا روغن غیر رقیق شده چنان ترکیبات فراری دارد که در صورت استفاده به حساسیت و جراحات پوستی یا خراب شدن لباس منجر می شود.

متداول ترین ماده حلال روغن عطر، اتانول یا مخلوطی از اتانول و آب است. افزایش ترکیب معطر عطر موجب افزایش شدت بو و ماندگاری آن می شود. بنابراین، غلظت روغن عطر در ادوپرفوم بیشتر از ادوتوالت است، اما میزان آن در هر کارخانه عطرسازی متفاوت بوده و یا برخی از عطرها، نام یکسانی دارند اما با غلظت های متفاوت.

عطرها در حدود سال ۱۹۰۰ به این گروه ها تقسیم بندی شدند:

 تک گل: با عطر یک گل خاص؛

چند گل: ترکیب چند گلی؛

 آمبری: گروه گسترده ای از بوهای وانیلی و حیوانی همراه با بوی گل ها و چوب های متفاوت؛

چوب: عطر چوب های معطر، به ویژه صندل و سدر؛

چرمی: خانواده ای از رایحه های دارای رگه هایی از بوی عسل، تنباکو، چوب و قطران چوب که یادآور چرم هستند؛

 قبرس: شامل رایحه هایی متشکل از ترنج، خزه بلوط، پچولی و ماده معطری که از لادن به دست می  آید؛

فوژه: به معنای سرخس در زبان فرانسه، و ساخته شده بر اساس رایحه های اسطوخودوس، کومارین (ماده ای معطر با بوی وانیل) و خزه بلوط. بسیاری از عطرهای مردانه به این خانواده متعلق هستند.